สวนลับแล

 

 

ฉากเรท   **********หนูน้อยหมวกแดงกับหมาป่าลามก************

 

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆแล้วโน้มร่างเข้ามาจูบ

" ฮื้อ......... "   ร่างบางพยายามทุบ อกต่อต้าน    แต่ดูเหมือนจะเปล่าประโยชน์เมื่อชายหนุ่มละจากริมฝีปากมาใช้ปลายลิ้นเลียที่ใบหูของเอเลน

 

" อ้า......... "  แม้แต่เอเลนเองก็ยังตกใจที่ตนสามารถส่งเสียงที่ฟังดูเย้ายวนขนาดนี้ออกมาได้

" น่ารัก   มีเสน่ห์ดึงดูดใจเสียจริง นี่ขนาดเพิ่งเริ่มต้นเอง "    เอเลนขบริมฝีปากด้วยความเจ็บใจ  ชายหนุ่มเห็นจึงแนบจูบลงเพื่อหยุดการขบเม้ม

 

" ฮื้อ......"       แวมไพร์หนุ่มและเล็มริมฝีปากนุ่มอย่างเมามันพร้อมเปลี่ยนมุมไปเรื่อย ร่างสูงประกบจูบครั้งแล้วครั้งเล่า      ปลายลิ้นที่เคลื่อนไหวสำรวจหาความหวานทำเอาร่างเล็กร้องคราง     เมื่อได้ยินดังนั้น   รอยยิ้มเจ้าเล่ห์กระตุกที่มุมปาก    ร่างสูงค่อยๆเลื่อนริมฝีปากมาที่ยอดอกของร่างเล็ก     พร้อมสอดนิ้วเข้าไปในกางเกงของเอลน มือใหญ่กอบกุมส่วนที่อ่อนไหวเอาไว้      ความรู้สึกเสียวแปรบวิ่งแล่นขึ้นสะโพกจนทำให้ร่างกายส่วนร่างของเอเลนเริ่มรู้สึกตื่นตัว

" อ้า....ฮื้อ.. "        แม้จะไม่ปรารถนาแต่เสียงหอบหายใจก็หลุดออกมาจากปากของเอเลนโดยไม่อาจห้ามได้      ส่วนอ่อนไหว ถูกปลุกเร้าขึ้นมาจนทำให้ร่างเล็กรู้สึกร้อนไปทั้งร่างกายก่อนจะปลดปล่อยออกมาในมือของชายหนุ่ม      นัยน์ตาสีบุษราคัมมองดูหยาดสวรรค์ที่อยู่บนมือก่อนขึ้นไล้ชิมรสชาติของมัน

" อย่า.....มัน..สกปรก... "           ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ มองร่างบางที่อยู่ตรงหน้า ผิวขาวๆบัดนี้ กลายเป็นสีแดงระเรื่อไปทั้งตัว ไม่รู้เพราะอาย หรือสัมผัสจากรสจูบของเขากันแน่ ราตรีนี้ไม่น่าเบื่ออย่างที่คิด..

 ชายหนุ่มไล้ลิ้นเลื่อนมาที่ท้องน้อย เอเลนสะดุ้งเฮือกเมื่อริมฝีปาก      ปลายลิ้นไล้ลงในส่วนกลางลำตัวอันอ่อนไหวของร่างเล็ก     ก่อนถูกกลืนหายเข้าไปภายในปากของแวมไพร์หนุ่ม

" ฮ่า........อ้า.. "     เสียงหวานๆออกมาอย่างไม่ได้ดั่งใจริมฝีปากของชายหนุ่ม   ขยับขึ้นลงครั้งแล้วครั้งเล่าจนเอเลนไม่สามารถทนต่อไปได้      ร่างเล็กปลดปล่อยออกมาเป็นครั้งที่สอง     ร่างสูงกลืนสิ่งที่เอเลนปลดปล่อยออกมาจน    ตอนนี้ร่างเล็กไม่ขัดขืนอีกแล้วร่างน้อยนอนหอบหายใจถี่       ตอนนี้เขาแทบจะไม่รับรู้กับสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีกต่อไปแล้ว  ร่างสูงจับขาของร่างบางแยกออกแล้วใช้นิ้วเรียวคืบคลานเข้าไปสูส่วนที่ลึกกว่าที่ยังหุบแน่น

" อ้ะ.......!นาย "          ร่างเล็กปฎิเสธสิ่งแปลกปลอมที่อยู่ภายใน ชายหนุ่มโน้มลงมากระซิบข้างหู

"  ดาร์ก  เรียกสิ    "       เอเลนสะดุ้งกับลมหายใจอุ่นๆที่รดหู

" หากไม่เรียก ชั้นจะใส่นิ้วเข้าไปให้ลึกกว่านี้อีก  "

 

" พูดบ้าอะไร  อ้ะ..!  "

 

" แคบจัง อย่าเกร็งสิ "         ร่างสูงบ่นพยายามใช้นิ้วสอดเข้าไปข้างในนิ้วเรียวคว้านหาตำแหน่งสวรรค์ที่อยู่ภายใน

 

" อย่า.... "

" เอ้า!  เรียกสิ "      ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมเริ่มขยับนิ้วที่ฝังอยู่ในแก่นกาย เอเลนรู้สึกถึงความสยิวที่แล่นอยู่ภายในส่วนที่เร้นลับของตน

"  ทำอะไร  ไอ้บ้า ลามก ปล่อย... "      น้ำตาเริ่มซึม เขาไม่เข้าใจความรู้สึกตอนนี้เลยทั้งต้องการทั้งหวาดกลัว.. เอเลนอยากจะหนีแต่ก็ขยับไม่ได้      เจ้าตัวแสนจะเจ็บใจ ที่ทำได้เพียงพยายามดิ้นให้หลุดจากมือลามกนี่เท่านั้น     จู่ๆเรียวที่สอดแทรกอยู่ในกายก็เพิ่มขึ้นร่างบางเผลอแอ่นสะโพกเข้าหาอย่างไม่รู้ตัว     ดวงตากลมโตเริ่มนองไปด้วยน้ำตา

" นายยังไม่เรียกชื่อชั้นเลยนะ เอเลน "        แวมไพร์หนุ่มหัวเราะด้วยท่าทางพึงพอใจ

" ถ้าไม่เรียก จะใส่นิ้วเพิ่มนะ  "

" อ้า....อ้ะ.."           ร่างเล็กร้องกระเส่า ความรู้สึกถูกปลุกเร้า ในส่วนลี้ลับของร่าง มันรุนแรงจนร่างบางเผลอไหวสะโพกรับอย่างไม่รู้ตัว

" .....ดาร์ก...อย่....."           เอเลนทนไม่ได้แล้วจนทำให้ร่างเล็กเรียกชื่อของชายหนุ่มออกมาราวกับตกอยู่ในภวังค์ ชายหนุ่มหัวเราะอย่างถูกใจ ก่อนเตรียมหาความสำราญจากเด็กหนุ่ม แต่ผู้บุกรุกก็เข้ามาพร้อมเสียงที่ขัดจังหวะการกระทำของชายหนุ่ม

 

 

 

 

ฉากเรท      *******  ในอ้อมกอดเลือด**************

" ดาร์ก....อย่า.... "     เอเลนเริ่มใช้ไม้อ่อน  เขาเลิกดิ้นแล้ว เพราะยิ่งดิ้นข้อมือที่รัดเขามันก็ยิ่งเจ็บขึ้นเรื่อยๆ แต่ภาพตอนนี้ ยิ่งทำให้ ดาร์ก อดใจไม่อยู่  เส้นใหมสีทองยุ่งกระจายจากการต่อสู้  นัยน์ตาสีฟ้าใสที่มีหยาดน้ำเล็กๆทำให้มันดูเหมือนแอ่งน้ำที่ไม่มีก้นบึ้ง ริมฝีปากแดงช้ำจากรอยจูบและผิวขาวเนียนบนเนินอกที่เต่มแต้มด้วยสีแดงน้อยๆ แวมไพร์หนุ่มใช้มือลูบคลำอย่างแผ่วเบาไปตามนวลแก้มลงไปยังเนินอกทำให้ร่างเล็กรู้สึกร้อนวูบวาบ

" ดาร์ก......?"    ริมฝีปากบางโน้มลงมาที่เนินอก    พลางดูดเม้มให้เหลือรอยแดงๆเอาไว้   เอเลนพยายามบิดตัวหนีด้วยความตกใจแต่พันธนาการที่ข้อมือกลายเป็นว่า ร่างบางแอ่นหน้าอกรับสัมผัสที่ดาร์กมอบให้

"อ้า..!!...ฮ้ะ...."   ร่างเล็กเริ่มหอบหายใจถี่     แวมไพร์หนุ่มยังคงจู่โจมบริเวณปุ่มสตอเบอรี่สีแดงสด    ร่างสูงไล้ลิ้นแล้วดุนเบาๆ ได้เพิ่มความเสียวซ่านให้เพิ่มขึ้น

" ยะ......อย่า..."    เอเลน ครวลคราง  ตัวเขาเองเริ่มสั่นไปตามรอยสัมผัสที่ ดาร์ก ทิ้งไว้   ร่างสูงเริ่มปลดเปลื้องส่วนล่างของเอเลน และใช้มือกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่ตื่นตัว แล้วไล้ขึ้นลง

 

เอเลนกระตุกลมหายใจถี่   เรี่ยวแรงมหาศาลของ ดาร์ก ทำให้เขาหมดแรงต้านทาน ดาร์ก เร่งจังหวะการไล้ให้เร็วขึ้นอีก    เอเลนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังวิ่งร้อยเมตรภายใน เขาเหนื่อย และอยากปลดปล่อยจากอะไรบางอย่าง

 

" อ๊า................."    หยาดน้ำสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยมาในมือของร่างใหญ่     ร่างเล็กหอบตัวโยน     เขาไม่มีแรงเหลือพอที่จะต้านทาน ร่างสูงได้อีกแล้ว  ดาร์ก ถอดกางเกงออก ก่อนจับร่างบางแยกขาออก

 

" ...อย่ะ......อย่า......"  เอเลนพึมพำ เขารู้สึกเหมือนกำลังจะหมดสติ ดาร์ก ใช้ส่วนที่แข็งแกร่งของเขาดุนปลายช่องทางของเขาไว้ก่อนดันเข้าไปอย่างเร็วจนสุดทาง

" โอ้ย!!!" เอเลนร้องลั่นพลางบิดตัวออกห่างน้ำตาของความเจ็บปวดไหลพราก

" เอา..มัน..ออกไป"      เอเลนพูดพรางสะอื้น   ดาร์กไม่สนใจร่างบาง   เขาเริ่มโยกเอว ช่องแคบที่ไม่เคยมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาถูกลุกลาน แท่งเนื้อที่อยู่ภายในร่างกายขยับเร่ง แรงเสียดสีภายในถี่กระชั้นขึ้น  ความรู้สึกอื่นเริ่มเข้ามาแทนที่ความเจ็บปวด

 

ดาร์ก ขยับเร่งจังหวะเร็วขึ้น  เสียงครวญครางของทั้งคู่ดังก้องอย่างระงับไม่อยู่ ร่างใหญ่กระแทกลงไปครั้งสุดท้าย ของเหลวร้อนทะลักอยู่ภายในช่องแก่ยกายของร่างบางเต็มไปหมด

 

edit @ 23 Aug 2009 20:58:07 by จอมเวทที่ถูกลืม

edit @ 23 Aug 2009 20:59:16 by จอมเวทที่ถูกลืม